Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2008

Να τους κοπούν τα χέρια............



Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω τη μ***σμένη νοοτροπία των Ελλήνων (κυρίως) οδηγών και μη, να πετάνε τα σκουπίδια τους στο δρόμο. Πόσο θα σου κοστίσει να το κρατήσεις είτε στο αυτοκίνητό σου, είτε στα χέρια σου αν είσαι πεζός, μέχρι να συναντήσεις ένα κάδο για να τα ρίξεις εκεί? Στο σπίτι σου ρε έτσι το κάνεις? Περπατώντας από το σαλόνι στην κουζίνα σκορπάς ότι σκουπίδια έχεις μαζέψει πέρα δώθε, ή τα βάζεις σε σακούλα και μετά στον κάδο? Πολύ πιθανόν βέβαια αν κρίνω από τη νοοτροπία σου να το κάνεις και αυτό! Αυτό δε με ενοχλεί. Σπίτι σου είναι κάνε ότι θες, στο δρόμο όμως και γενικά έξω ρε απαράδεκτε όχι.
Μου χει μείνει από πιτσιρικάς μια σκηνή στον κεντρικό δρόμο του Ρεθύμνου πριν καμιά εικοσαριά και βάλε χρόνια, ενός τουρίστα ο οποίος ανοίγοντας ένα καινούργιο πακέτο τσιγάρα, έβγαλε τη ζελατίνα, κοίταξε γύρω του, εντόπισε το πλησιέστερο καλάθι (τότε δεν είχαμε και τα περίσσια) το οποίο ήταν καμιά 30αριά μέτρα μακριά και πήγε και την έριξε εκεί μέσα! Τότε μου φάνηκε τόσο αξιοπερίεργο γιατί δεν είχα συνηθίσει τέτοιες συμπεριφορές από τους δικούς μας οι οποίοι αντίστοιχα θα το είχαν αμολήσει με χαρακτηριστική άνεση!
Παρόμοια κατάσταση βέβαια και στις παραλίες. Νομίζουν ότι τους ακολουθεί κανείς υπηρέτης από πίσω να μαζεύει το σκουπιδαριό τους. Αύριο ρε νούμερο που θα ξαναπάς στην ίδια παραλία, πάλι εσύ θα τα τρως στη μάπα και θα ξενερώνεις, αλλά τόσο σου κόβει, τόσο κάνεις.
Που θα πάει , ελπίζω σιγά σιγά να μας περάσει (σαν αρρώστια μου φαίνεται) και να μάθουμε να συμπεριφερόμαστε στο περιβάλλον που ζούμε καθημερινά πιο όμορφα και πολιτισμένα.

1 σχόλιο:

janokary είπε...

Είχα τις προάλλες μια συζήτηση με κάποιους παλαιότερους. Μου είπαν λοιπόν πως τον καιρό που είχαν πρωτογίνει τα διόδια στην εθνική οδό Αθηνών Κορίνθου, μετά τα διόδια ακριβώς όλοι πέταγαν τα χαρτάκια, με αποτέλεσμα ο δρόμος εκεί, να είναι λες και έχει χιονίσει.
Λοιπόν, από τότε, νομίζω, πως έχουν γίνει αρκετά βήματα στην ευαισθητοποίηση του έλληνα σε θέματα περιβάλλοντος. Χρειάζεται βέβαια πολύ προσπάθεια και εκπαίδευση ακόμα.